29 Aralık 2007 Cumartesi

Destabilize

Aşşağılık bir sadistim,
Küçücük boktan sineklerin kanatlarına ip bağlayıp, her uçmak isteyişlerin de tökezleyişini izlemek veya sümsük bir hamamböceğini yakarak öldürmek.
Leş görmek... Bütün meselem buydu. Böylesine her şeyi yapabilme konumundayken, hayatın bitişini hissetmek, üstelik sizin kadar kendime faydam olmaması çıldırtıyordu beni. Sıkılgaçlığımın meyveleri olun istedim. Bütün gün oturuşun eylemi.

İyi ki de konuşmuyordunuz, dilsizdiniz. Can verirken her defasında yüzüme içli bakarak "pislik" deyişiniz hoşuma gitmezdi doğrusu.
Sözsüz olun, yuvalarınızdan çıkıp sizlere can veren parmaklarıma dualarda bulunun. Kaderiniz benim ellerimde zira.
Dozu fazla gelmiş bünyeler gibi çıldırıyordu zihnim.

Aşşağılık bir sadistim, delicesine çığıran...

4 yorum:

Adsız dedi ki...

Bunu ancak sadistçe düşünceler besleyen biri yazabilirdi. Normal biri asla, kabul et.

Adsız dedi ki...

Bunları insanlar üzerinde denemiyorsundur umarım. Yoksa bir ikinci bir Adolf'un bizi beklediği kaçınılmaz. :))

Adsız dedi ki...

çok hoş, bunları okudukça bulanan midem düzeliyor...

Adsız dedi ki...

süper hoşuma gitti ve mide bulantım geçti.